The Walking Dead: A New Frontier: Recenzja całego sezonu

Znany „zespół drugiego albumu” w przypadku „Walking Dead” z Telltale Games dotknął drugi sezon, który nadal był gorszy od pierwszego. Cóż, trzeci, w którym Kuban-Basbolist Javier dołączył odpowiednio do ukochanej przez całą Clementine, okazał się jeszcze bardziej sprzeczny. I dla mnie, rozglądając się po wszystkich pięciu odcinkach The Walking Dead: The Telltale Series – Nowa granica, Usuwając serce, musisz porzucić własne słowa wypowiedziane w recenzji pierwszego odcinka – nie, „nowa linia” nie jest lepsza niż dwa pierwsze problemy. Ale to dalekie od porażki.

Aby zobaczyć tę retrospekcję, jest droga.

Nowa linia i cienie przeszłości

Tak, jeśli chodzi o rozrywkę, reżyserię, harmonogram, animację, pod względem złożoności i interesującej QTE, trzeci sezon, jak pisałem, zrobił krok i gdzieś dwa lub trzy napastniki. Sama kompozycja fabuły jest również bardziej skomplikowana i interesująca, z ciągłymi retrospekcjami i trudnymi tematami. W końcu teraz autorzy opowiadają dwie główne historie. Havi próbuje bronić swojej rodziny na każdy możliwy sposób, a kiedy wchodzi do miasta Richmond, prowadzony przez twardą i brutalną grupę ocalałych z „nowej linii”, rozwija także piłkę trudnych relacji z bratem Davidem, Davidem. To właśnie z jego dziećmi i żoną Havi próbował przetrwać, dopóki nie natknął się na długiego krewnego ..

Havi spotyka Clema, który ma swoje zmartwienia-próbuje dowiedzieć się losu dziecka Ae-Joy, dziecka Rebecca, które zmarło pod koniec drugiego sezonu, przez cały sezon. Dla chłopca Clementine stała się matką, ale po tym, jak dołączyła do szeregów „nowej linii”, ich ścieżki się rozeszły się – i nie bez pomocy Davida Garcii.

Jak widać, wszystko jest naprawdę wiosko pokręcone i splecione. W związku z tym jest więcej postaci, bardziej skomplikowana plątanina relacji między nimi, a przez to wszystko jest cieniem bohaterów z poprzednich sezonów, a następnie decyzje. Tak, jak pisałem, na samym początku Nowa granica Wielu z tych wyborów autorzy to w toalecie, ale nie wszyscy. I nawet w kolejnych epizodach rozwiązania te czasami wpływają: na przykład w jednym z retrospekcji Clementine w określonych warunkach, możesz zobaczyć Kenny lub Jane. I to jest naprawdę silne!

Iluzja wolności

Jednak ta „złożoność kwitnienia” w dużej mierze okrutna żart z trzecim sezonem. Pod ładunkiem własnych liniów fabularnych i relacji między postaciami, scenariusze mimowolnie próbowali w jakiś sposób ułatwić swoje zadanie i w jakiś sposób nie mogli z tym poradzić i robić głupie rzeczy.

Fakt, że cała akcja sezonu zmienia się w jednym miejscu, w Richmond, nie jest tak przerażający. Fakt, że wiele dylematów moralnych to tylko iluzja, a scenariusz nadal będzie na uboczu. Osoba, którą moglibyśmy zabić, ale nie zabili, wszystkie kolejne fragment będzie się zachowywać, jakby już się liczy, i nie, przed kluczową sceną w czwartym odcinku, aby cicho odsunąć się na bok, a potem pojawi się na chwilę To natychmiast heroicznie, tak że heroicznie heroicznie, aby umrzeć-wszystko jest oczywiście, aby nie komplikować życia scenarzystów i zapewnić mniej więcej taki sam skład bohaterów w decydujących momentach sezonu.

W czwartym sezonie zobaczymy już prawdziwą urodę.

Nie wyjaśnię więcej o ważniejszych rozwiązaniach fabularnych. Powiem tylko, że bez względu na opcje próbujesz, skryptu nie można zmienić. Dopiero na samym końcu nastąpi kluczowy wybór, od którego zależy od tego, który z najbliższych ludzi dla strażników będzie żył – najwyraźniej wpływa on na początkowe wyrównanie czwartego sezonu, co wyraźnie wskazuje na finał trzeciego.

Źródła podrażnienia

Ale to wszystko, powtarzam, nie jest tak przerażające, ale pod wieloma względami tradycyjnie dla interaktywnych serii z Wskaźnik. Jest o wiele smutniejsze, że wiele postaci, z wyjątkiem, w rzeczywistości Havi, Clem, David i jego żony Kate, jest napisanych słabo lub głupio. Prawie wszyscy, którzy przeszli na gebr, histeryczny siostrzeniec Havier, wziął Nowa granica. Denerwuje, zawsze boli, ciągnie na siebie koc, mówi nonsens. Oczywiste jest, że to tylko dziecko, które również dorastało bez ojca, ale winić Havi za morderstwo mężczyzny, który w rzeczywistości trzymał cię pod pyskiem pistoletu, jest idiotykiem nawet dla uczniem prysznictwa.

Gabe sprawia, że ​​stwierdzimy, że banalność edukacji, dorastanie, jak ważne jest być człowiekiem i tak dalej. Można zauważyć, że w duecie Haviera i jego siostrzeńca autorzy próbowali odtworzyć związek między Lee i Clementine, ale okazało się, że jest to znacznie gorsze i bardziej banalne. I ogólnie, w trzecim sezonie jest zbyt wiele pustych słów i klisz, z którymi bohaterowie nieustannie się wymieniają, nawet gdy zombie lub patrole „nowej linii” wędrują po nich pięć metrów od nich. Uważam, że w pierwszym sezonie nie byłoby to uderzające, ale na trzecim te same skupienie już nie działa, stopień samozadowolenia zbliża się do skali, a całe to bowanie słów zaczyna się irytować.

Mężczyzna o wysokim szarym hacie o imieniu Tripp, który zachowuje się jak duże dziecko, jest nie mniej zdenerwowany, a potem krzyczy z zysku, a następnie prosi o radę na temat romansów, a następnie wchodzi w swoją radę na czas. Tripp, podobnie jak Gabe, jest ciągłym źródłem głupoty, banalności i podrażnienia.

Skrypt ma również dziury, niespójności, nielogiczną i głupotę. Dlaczego bohaterowie obwiniają przywódców „nowej linii” bez broni, a tylko wtedy, po serii niezbyt przyjemnych wydarzeń, Havi robi trochę za „Trunks”? W końcu nic nie uniemożliwiło temu wcześniej, a nie później. Dlaczego mocne cierpieć zbiera rzeczy, a Havi i dwoje dzieci ręcznie pchają samochód pancerny na parkingu? Wygląda na to, że takie zadanie należy podjąć dokładnie tego, który jest silniejszy, czy to nie?

Walczymy tu prawie częściej niż z zombie.

A linia „Clementine-Ai-Jaja” jest dziwna. Dlaczego Malolete Child jest wysyłane gdzieś poza granice dobrze uranaty i wyposażonego Richmond? Wydaje się tylko, że scenarzyści mieli powód, aby napisać czwarty sezon.

Brat. Dwa

Jednak, aby krzyczeć, że jest to porażka, że ​​nie dbają o wszystkie te postacie, że finał nie powoduje żadnych emocji, nikt nie jest przykro i nie potrzebujemy czwartego sezonu – oznacza zachowanie tak samo jak w tym samym histeryczny nastolatek Gabe. W trzecim sezonie jest wiele silnych, emocjonalnych momentów, a związek Havi z Kate, David i Clementine jest przepisany dość głęboko i interesujący. Zwłaszcza z bratem i jego żoną – tutaj autorzy postawiają zupełnie nowe pytania do serii, mówią o wartościach rodzinnych i problemach, o trudnej braterskiej przyjaźni, o tym, czy oprzeć się ich prawdziwej naturze, o tym, co wybieramy, wybierają nas , ale to często nie pasuje ..

Ponadto, na mocy początkowo bardziej złożonego scenariusza, obciążonego wydarzeniami z poprzednich sezonów, istnieje więcej opcji relacji między postaciami i większymi sytuacjami, choć nie znaczącym, ale wciąż wybór, który może nawet odejść po kilku odcinkach. Nie zabili osoby, która wjechała cię do Richmond w pierwszej serii – zobaczysz go w finale. Drobiazg, ale ładny.

Pod zasłoną autorzy nie tylko pokazują zwykłe wyrównanie, jakie decyzje podejmowali ty i inni gracze w kluczowych sytuacjach, ale dają szczegółowe dokumentacje dotyczące relacji z każdą postacią.

I, szczególnie interesujące, mówią, jaką postać została utworzona zgodnie z wynikami całej gry – i tutaj okazuje się, że nasze rozwiązania zależą od tego, czy Clement i Havi pozostaną w kluczowej sytuacji. Potem chciałbym odebrać wszystkie zastrzyki do scenariuszy. Miałem ocenę „wiernego wojownika” i chcę wierzyć, że nadal wpłynie to na czwarty sezon ..

W niektórych sytuacjach moralnego wyboru autorzy bardzo nas zaskakują.

Tak, The Walking Dead: Sezon 3 okresowo rodzi pytanie z przewagą: i czy autorzy się zapisali? Może warto było zatrzymać się tu i teraz i zakończyć tę historię? Osobiście odpowiem sobie w ten sposób: jest to seria, w którą się dostałem, więc oczywiście poczekam na czwarty sezon. Ponieważ zwróć uwagę na scenariusz głupie rzeczy i irytujące postacie, nigdy nie oglądałbym „całego ciężkiego”. Ponieważ było więcej pozytywnych chwil, silne emocje i dramaty niż wszystkie złe. Ponieważ w finale, kiedy patrzyłem przez łzy w drżącą widok na moją ukochaną dziewczynę, która zamieniła się w zombie, wcale nie obchodzi mnie. Ponieważ Clementine znów tam jest. Dotychczas ..

Profesjonaliści: Ogólnie rzecz biorąc, interesujący, dramatyczny scenariusz opowiadający historie dwóch głównych bohaterów;Istnieją naprawdę jasne postacie ze szczegółową przepisaną relacją między nimi;Wiele naszych działań ma swoje konsekwencje, nawet jeśli nie wpływają na globalny skrypt;zauważalnie zakopana grafika i animacja;Dynamiczne sceny akcji.

Minuses: Skrypt ma wystarczającą niespójności, nonsens i nielogiczną;Niektóre postacie są słabo i szczerze denerwujące;Dużo pustych rozmów o prawdach i bankach kapitałowych.